Bł. Chiara Luce Badano rodziła się 29 października 1971 r.w Sassello, na Północy Włoch. Tato był kierowcąciężarówki, a mama gospodynią domową, bardzo długo (11lat) czekali na narodziny swojej ukochanej córki. Razem z rodzicami należała do ruchu Focolari, założonego przez
Chiarę Lubich, do której pisała jako 12 latka: „Odkryłam, że Jezus opuszczony jest kluczem do jedności z Bogiem i chcę Go wybrać jako mojego jedynego Umiłowanego i przygotować się na Jego przyjście. Wybierać Go! Chiara miała problemy z nauką, późno wracała do domu w weekendy – była normalną dziewczyną. Była bardzo lubiana, miała wielu przyjaciół. Kochała sport. Pewnego dnia podczas gry w tenisa poczuła silny ból w nadgarstku. Nawroty bólu skłoniły lekarzy do dokładniejszych badań –wyrok – nowotwór kości. Chiara przyjęła tę diagnozę z wiarą. Nawet będąc w szpitalu pomagała innym pacjentom. Jej lekarz powiedział kiedyś: Swoim uśmiechem i wielkimi, pełnymi światła oczyma pokazuje, że śmierci nie ma, a jest tylko Życie.
Chiara znosiła ból i cierpienie z miłością do Jezusa, pocieszała rodziców, przyjaciół i tych,
którzy ją odwiedzali. Była promykiem Bożego światła. Świadoma tego, że odchodzi, a
medycyna złożyła broń – przygotowywała siebie oraz innych na to najważniejsze spotkanie.
Sama wybrała pieśni na mszę pogrzebową, sukienkę, w której chciała być pochowana oraz
prosiła mamę, by powtarzała „Teraz Chiara Luce widzi Jezusa”. Odeszła do Pana 7 października 1990.
O CIERPLIWOŚCI SŁÓW KILKA…
Cierpliwy to według słownika znoszący ze spokojem przeciwności lub przykrości (od
słowa cierpienie – czego przykładem była właśnie bł. Chiara) oraz umiejący wytrwale czekać.
W przypadku dzieci umiejętność odraczania nagrody czy zaspokojenia jakieś swojej
potrzeby/zachcianki jest ważną umiejętnością, której trzeba się nauczyć. Tak samo jak
oczekiwanie na swoją kolej czy to w grach, zabawach, kolejkach i innych sytuacjach
życiowych. Nam – dorosłym – też często brakuje cierpliwości do dziecięcych zachować lub do
siebie samych.
TAJEMNICE CZASU
Czy masz czasem wrażenie, że kiedy na coś czekasz, czas płynie wolniej? To znowu wpływ ciekawych funkcji naszego mózgu, który sprawia, że możemy różnie
odczuwać takie same odcinki czasu, na przykład minutę. Kiedy jesteśmy czymś zajęci, czas wydaje się mijać szybciej, a kiedy skupiamy się na tym, ile czasu jeszcze zostało do końca lekcji, czas zaczyna płynąć wolniej…Możesz to sprawdzić, jeśli chcesz.
Kiedy na coś czekamy, kiedy nie mamy nic do zrobienia lub kiedy robimy coś trudnego, czas
wydaje się płynąć wolniej. Dzięki temu, że już to wiesz, możesz zdecydować, jak chcesz, aby
płynął twój czas. Kiedy niecierpliwość zaczyna ci przeszkadzać, możesz spróbować zająć się
czymś innym, żeby łatwiej było ci poczekać. Możesz też trenować te części swojego mózgu,
które pomagają ci być cierpliwym. Cierpliwość to umiejętność, która pomaga przyjemnie żyć
i osiągać swoje cele.
Cierpliwie czekam na swoją kolej
Bobiś uczy się czekać - audiobajka dla dzieci
